Wat bedoelen we met monocultuur? Wat motiveert identitaire of nationalistische monocultuurbewegingen die hun samenleving niet pluralistisch kunnen of willen beschouwen, niet alleen in de context van Europa maar ook wereldwijd? Kunnen we positieve of zelfs emancipatorische ambities van de monocultuur situeren? Kan een cultureel homogene maatschappij ook inclusief en transformeerbaar zijn? Wat bevindt er zich in de marge van de monocultuur, en wat wordt er niet getolereerd? Wat kan de positie van kunst zijn binnen de context van de monoculturele ideologie? Of hoe zou kunst er onder de monoculturele ideologie uit kunnen zien wanneer ze tot haar logische eindpunt wordt gevoerd? 

MONOCULTURE - ARTWORKS

Cat img 1513
Der Thronhimmel ,
Schets

Werner Peiner (1897-1984) was een van de bekendste schilders van nazi-Duitsland. Dit is Peiners origineel ontwerp voor een enorme gobelin voor de bibliotheek van Carinhall, het buitenverblijf van politieke en militaire leider Hermann Göring ten noordoosten van Berlijn, dat gevuld was met roofkunst uit heel Europa. De gobelin werd gemaakt op basis van dit ontwerp van 10,2 op 7,1 meter en ging in productie bij de Manufacture des Gobelins in Parijs, bekend voor het maken van wandtapijten voor Lodewijk XIV en Napoleon. Der Thronhimmel (de troonhemel) was nog niet voltooid toen de Amerikanen eind augustus 1944 Parijs bevrijdden, en het onvoltooide wandtapijt kwam in het bezit van het Louvre. Naast drie vrouwelijke figuren, die Gerechtigkeit (gerechtigheid), Tapferkeit (moed) en Weisheit (wijsheid) verbeelden, treffen we in Peiners ontwerp figuren aan als Siegfried, held van de Germaanse mythologie, en de Romeinse god Hercules. We zien ook duidelijk dat de Duitse cultuur onder het nazisme geconceptualiseerd werd binnen een Germaanse en Grieks-Romeinse mythologie.