Wat bedoelen we met monocultuur? Wat motiveert identitaire of nationalistische monocultuurbewegingen die hun samenleving niet pluralistisch kunnen of willen beschouwen, niet alleen in de context van Europa maar ook wereldwijd? Kunnen we positieve of zelfs emancipatorische ambities van de monocultuur situeren? Kan een cultureel homogene maatschappij ook inclusief en transformeerbaar zijn? Wat bevindt er zich in de marge van de monocultuur, en wat wordt er niet getolereerd? Wat kan de positie van kunst zijn binnen de context van de monoculturele ideologie? Of hoe zou kunst er onder de monoculturele ideologie uit kunnen zien wanneer ze tot haar logische eindpunt wordt gevoerd? 

MONOCULTURE - ARTWORKS

Cat nourish the talented
Nourish the Talented,

De schilderijen van Lynette Yiadom-Boakye zijn tegelijk raadselachtig en levendig, het zijn portretten van fictieve mensen. Centraal in haar schilderpraktijk staat vindingrijkheid, ze blaast nieuw leven in de mensen die op haar doeken verschijnen. Ze biedt de kijker ook de kans om het bekende, of nu net het idiosyncratische, in deze personages te ontdekken. Deze interpretatieve kwaliteit van het werk van Yiadom-Boakye zorgt er ook voor dat ze gelinkt kunnen worden aan vertogen of representaties die we, vergeleken bij de eigen ideeën en bedoelingen van de kunstenares, als redundant kunnen zien. Voor Yiadom-Boakye gingen haar schilderijen bijvoorbeeld nooit specifiek over ‘ras’, hoewel ze dus vaak worden opgevat als werken die iets zeggen over zwarte representatie en identiteit. Deze vaak-voorkomende lezing, hoewel niet noodzakelijkerwijs onjuist, geeft uiteindelijk een eendimensionaal begrip van haar werk, want zo komen haar onderzoek naar figuratie en haar vrije vindingrijkheid in de schaduw te staan van een raciale blik op het werk. Deze twee schilderijen tonen de evolutie en de variatie in Yiadom-Boakye's praktijk. Nourish the Talented is een voorbeeld van pril werk, terwijl A Head for Poison een heel andere, meer verfijnde portretstijl toont. Het zijn werken als deze die aantonen hoe belangrijk de bijdrage van Yiadom-Boakye aan het genre van de portretschilderkunst is.