Wat bedoelen we met monocultuur? Wat motiveert identitaire of nationalistische monocultuurbewegingen die hun samenleving niet pluralistisch kunnen of willen beschouwen, niet alleen in de context van Europa maar ook wereldwijd? Kunnen we positieve of zelfs emancipatorische ambities van de monocultuur situeren? Kan een cultureel homogene maatschappij ook inclusief en transformeerbaar zijn? Wat bevindt er zich in de marge van de monocultuur, en wat wordt er niet getolereerd? Wat kan de positie van kunst zijn binnen de context van de monoculturele ideologie? Of hoe zou kunst er onder de monoculturele ideologie uit kunnen zien wanneer ze tot haar logische eindpunt wordt gevoerd? 

MONOCULTURE - ARTWORKS

Warhol  birmingham race riot
Birmingham Race Riot, 1964
Prent
screenprint on paper

Warhols Birmingham Race Riot, een zeefdruk-en-acryl op doek, eigent zich beelden toe van de Birmingham Race Riots van 1963, zoals Charles Moore ze documenteerde voor een foto-essay in Life. De rellen kregen bekendheid in heel Amerika en worden beschouwd als een van de belangrijkste gebeurtenissen van de Amerikaanse Civil Rights Movement. Aanhangers van Martin Luther King die protesteerden tegen rassenscheiding werden aangevallen door de politie. King zelf werd gearresteerd. Veel Amerikanen waren geschokt door de mediabeelden van demonstranten tegen wie politiehonden en waterkanonnen werden ingezet. President John F. Kennedy zei zelfs dat de gebeurtenissen “zoveel welsprekender werden gerapporteerd door de nieuwscamera dan door eender welke verhelderende woorden.” Warhol droeg met dit werk bij aan een portfolio met werk van tien kunstenaars, dat een jaar na de rellen werd gepubliceerd door het Wadsworth Athenaeum in Hartford (Connecticut), Warhol zag Birmingham Race Riot als deel van de omvangrijkere Death and Disaster-reeks, waartoe ook Car Crash- en Electric Chair-subreeksen horen. Het werk is vandaag weer actueel in het licht van politiemoorden op Afro-Amerikanen, en de 'culturele toe-eigening'-debatten rond artistieke vrijheid.