Wat bedoelen we met monocultuur? Wat motiveert identitaire of nationalistische monocultuurbewegingen die hun samenleving niet pluralistisch kunnen of willen beschouwen, niet alleen in de context van Europa maar ook wereldwijd? Kunnen we positieve of zelfs emancipatorische ambities van de monocultuur situeren? Kan een cultureel homogene maatschappij ook inclusief en transformeerbaar zijn? Wat bevindt er zich in de marge van de monocultuur, en wat wordt er niet getolereerd? Wat kan de positie van kunst zijn binnen de context van de monoculturele ideologie? Of hoe zou kunst er onder de monoculturele ideologie uit kunnen zien wanneer ze tot haar logische eindpunt wordt gevoerd? 

MONOCULTURE - ARTWORKS

Joseph beuys  eurasienstab %c3%bcber den alpen  1971. edition staeck  heidelberg. courtesy m hka  %c2%a9 sabam %28belgium%29  2017 (c)SABAM België, 2017 - photo: M HKA, 2017
Eurasienstab über den Alpen, 1971
Miscellaneum
ink on paper

De term ‘Eurazië’ verwijst naar de het supercontinent dat de landmassa's Europa en Azië omvat. Eurazië was voor Beuys een complex filosofisch en cultureel concept waarmee hij de kunstmatige scheiding tussen 'Oost' en 'West' problematiseerde. Voor hem was Eurazië een open ruimte zonder fysieke of ideologische grenzen en met een grote verscheidenheid aan culturen. In tegenstelling tot de modernistische constructie van natiestaten, is Eurazië sinds de oudheid een ruimte van vrij verkeer en vrije uitwisseling van ideeën. Iedereen die op die landmassa woonde, was volgens Beuys een Euraziaat, of iemand nu Vlaming, Rijnlander, Mongool, Tartaar of Desi is. Het concept was voor hem ook een manier om weg te kijken van Amerika als dominante modernistische en hegemonische kracht. De staf die in de titel (Euraziëstaf boven de Alpen) van deze postkaartuitgave voorkomt – en die hier boven München zweeft – verwijst naar de staf die Beuys gebruikte in zijn performance Eurasienstab, die hij op 9 februari 1968 samen met Henning Christiansen opvoerde in de Wide White Space Gallery in Antwerpen.