Wat bedoelen we met monocultuur? Wat motiveert identitaire of nationalistische monocultuurbewegingen die hun samenleving niet pluralistisch kunnen of willen beschouwen, niet alleen in de context van Europa maar ook wereldwijd? Kunnen we positieve of zelfs emancipatorische ambities van de monocultuur situeren? Kan een cultureel homogene maatschappij ook inclusief en transformeerbaar zijn? Wat bevindt er zich in de marge van de monocultuur, en wat wordt er niet getolereerd? Wat kan de positie van kunst zijn binnen de context van de monoculturele ideologie? Of hoe zou kunst er onder de monoculturele ideologie uit kunnen zien wanneer ze tot haar logische eindpunt wordt gevoerd? 

MONOCULTURE - ARTWORKS

Global Digestion , 1980-2007
Prent , 145 x 935 cm (installation sizes), 9,5 x 15 cm (each)
Digital prints mounted on forex

Global Digestion, een wolkvormig werk van Alptekin, werd gemaakt uit niet-professionele fotoafdrukken en toont honderden foto's van toiletten en badkamers die de kunstenaar tijdens zijn reizen bezocht. Sommige gaan zelfs terug tot 1979-1980, toen Alptekin werkte voor het fotopersbureau Sipa in Parijs en naar verschillende Afrikaanse landen reisde. Daar fotografeerde hij naast toiletten ook voor de eerste keer hotel- en restaurantborden. Het resultaat is beïnvloed door het boek The Plague of Fantasies van de kritische theoreticus Slavoj Žižek, waarin Žižek onder andere het specifieke van een toiletbezoek in verschillende culturen bespreekt. Alptekin, een kunstenaar die de wereld afreisde tijdens de periode waarin hedendaagse kunst een snelle internationalisering doormaakte, wou nagaan in hoeverre de globalisering ervoor zorgt dat bepaalde gebruiken in verschillende samenlevingen op elkaar beginnen lijken. Maar zelfs een van de meest elementaire functies van het menselijk lichaam blijkt geen universele ervaring te zijn.