Wat bedoelen we met monocultuur? Wat motiveert identitaire of nationalistische monocultuurbewegingen die hun samenleving niet pluralistisch kunnen of willen beschouwen, niet alleen in de context van Europa maar ook wereldwijd? Kunnen we positieve of zelfs emancipatorische ambities van de monocultuur situeren? Kan een cultureel homogene maatschappij ook inclusief en transformeerbaar zijn? Wat bevindt er zich in de marge van de monocultuur, en wat wordt er niet getolereerd? Wat kan de positie van kunst zijn binnen de context van de monoculturele ideologie? Of hoe zou kunst er onder de monoculturele ideologie uit kunnen zien wanneer ze tot haar logische eindpunt wordt gevoerd? 

MONOCULTURE – NON-ALIGNED MOVEMENT

Image000121 scan: (c) M HKA, Published by Permanent Secretariat of AAPSO
The Fourth Meeting of the AAPSO Presidium: Brazzaville, People's Republic of Congo, July 27-30, 1976, 1976
Andere , 17,5 x 24,2 x 0,8 cm

Op de agenda van de bijeenkomst van het AAPSO-presidium in Brazzaville, georganiseerd door de Congolese Partij van de Arbeid, stond onder andere de bevordering van “solidariteit met de strijd van de bevolking van Zuid-Afrika tegen kolonialisme, apartheid en racistische regimes in Zimbabwe, Namibië en Zuid-Afrika, evenals met de volkeren van Angola, Mozambique en Guinee-Bissau, de Somalische kust, Chili, Japan en Oost-Timor.” De AAPSO stelde ook de interventie van het Amerikaanse leger in Zuid-Korea aan de kaak. Tevens onderzocht het presidium hoe de samenwerking tussen de AAPSO en de bredere Non-Aligned-beweging versterkt kon worden, en wat haar rol kon zijn bij het consolideren van de eenheid tussen ontwikkelingslanden.