Wat bedoelen we met monocultuur? Wat motiveert identitaire of nationalistische monocultuurbewegingen die hun samenleving niet pluralistisch kunnen of willen beschouwen, niet alleen in de context van Europa maar ook wereldwijd? Kunnen we positieve of zelfs emancipatorische ambities van de monocultuur situeren? Kan een cultureel homogene maatschappij ook inclusief en transformeerbaar zijn? Wat bevindt er zich in de marge van de monocultuur, en wat wordt er niet getolereerd? Wat kan de positie van kunst zijn binnen de context van de monoculturele ideologie? Of hoe zou kunst er onder de monoculturele ideologie uit kunnen zien wanneer ze tot haar logische eindpunt wordt gevoerd? 

MONOCULTURE – NON-ALIGNED MOVEMENT

Image000122 scan: (c) M HKA, Published by Foreign Languages Publishing House, Korea
Kim Il Sung, "On the Non-Aligned Movement", 1982
Boek , 12,9 x 19 cm

De Democratische Volksrepubliek Korea (Noord-Korea) werd in 1976 als volwaardig lid toegelaten tot de Non-Aligned Movement. In zijn boek reflecteert Kim Il-Sung (1912-1994), de oprichter en eerste Opperste Leider van Noord-Korea, op de rol van de beweging in het licht van de Juche-ideologie, die gericht was op Koreaans nationalisme. In zijn essay ‘The Non-Aligned Movement is a Mighty Anti-imperialist Revolutionary Force of our Times’ dat in het boek is opgenomen, zegt Kim Il-Sung dat “De niet-gebonden landen de onafhankelijke ontwikkeling van hun volkeren moeten waarborgen en loyaal moeten blijven aan de ideeën van de Non-Aligned-beweging door de Chajusong te handhaven.” 'Chajusong' is een centraal idee van Kim Il-Sungs Juche-ideologie: het staat voor onafhankelijkheid (wat ideologisch vertaald wordt als economische onafhankelijkheid) en creativiteit, opgevat als een mentale houding van de mens, nodig om de natuur en de samenleving te transformeren in overeenstemming met zijn wil en wensen. Deze creativiteit wordt echter niet beschouwd als een kenmerk waarmee mensen worden geboren, maar iets dat door de staat in de mens moet worden gevoed. Volgens Kim Il-Sung moeten de niet-gebonden landen “de Chajusong van andere landen respecteren” en zich niet mengen in de interne aangelegenheden van anderen, noch met anderen in discussie gaan over die aangelegenheden.