Wat bedoelen we met monocultuur? Wat motiveert identitaire of nationalistische monocultuurbewegingen die hun samenleving niet pluralistisch kunnen of willen beschouwen, niet alleen in de context van Europa maar ook wereldwijd? Kunnen we positieve of zelfs emancipatorische ambities van de monocultuur situeren? Kan een cultureel homogene maatschappij ook inclusief en transformeerbaar zijn? Wat bevindt er zich in de marge van de monocultuur, en wat wordt er niet getolereerd? Wat kan de positie van kunst zijn binnen de context van de monoculturele ideologie? Of hoe zou kunst er onder de monoculturele ideologie uit kunnen zien wanneer ze tot haar logische eindpunt wordt gevoerd? 

MONOCULTURE – NON-ALIGNED MOVEMENT

Image 00013 scan: (c) M HKA
Tricontinental: First Solidarity Conference of the Peoples of Africa, Asia and Latin America, 1966
Boek , 20 x 26.8 x 1.5 cm

The Organization of Solidarity with the People of Asia, Africa and Latin America (OSPAAAL) kwam voort uit de eerste Tricontinental-conferentie. Ze werd in januari 1966 opgericht in de Cubaanse hoofdstad Havana. De bedoeling achter OSPAAAL was het verenigen van de revolutionaire bewegingen voor nationale bevrijding van de drie 'derde wereld'-continenten (Afrika, Azië en Latijns-Amerika) in de geest van internationale anti-imperialistische en anti-kolonialistische solidariteit. In de algemene verklaring van de eerste conferentie, die plaatsvond tijdens de Amerikaanse interventie in Vietnam, had de organisatie expliciet kritiek op het 'Yankee-imperialisme'. Afgevaardigden op de Tricontinental veroordeelden niet alleen rassendiscriminatie en het Zuid-Afrikaanse apartheidsregime, maar spraken ook hun steun uit voor de globale burgerrechtenbewegingen en pleitten voor wereldwijd militair verzet. Andere onderwerpen waren nieuwe modellen van economische ontwikkeling met het Zuiden als één entiteit. De uitgesproken socialistische houding van de tricontinentale beweging, die slechts vier jaar na de Cubaanse raketcrisis opkwam, werd door de Verenigde Staten bestreden middels uitgebreide contrarevolutionaire activiteiten die in de regio werden uitgevoerd door de CIA. De geest van Tricontinental was dominant in de jaren zeventig, maar begon in de jaren tachtig te tanen.