Wat bedoelen we met monocultuur? Wat motiveert identitaire of nationalistische monocultuurbewegingen die hun samenleving niet pluralistisch kunnen of willen beschouwen, niet alleen in de context van Europa maar ook wereldwijd? Kunnen we positieve of zelfs emancipatorische ambities van de monocultuur situeren? Kan een cultureel homogene maatschappij ook inclusief en transformeerbaar zijn? Wat bevindt er zich in de marge van de monocultuur, en wat wordt er niet getolereerd? Wat kan de positie van kunst zijn binnen de context van de monoculturele ideologie? Of hoe zou kunst er onder de monoculturele ideologie uit kunnen zien wanneer ze tot haar logische eindpunt wordt gevoerd? 

MONOCULTURE – NON-ALIGNED MOVEMENT

Image 00012 scan: (c) M HKA
Tricontinental,
Tijdschrift

Het tijdschrift Tricontinental ging kort na de Tricontinental Conference van start als het theoretische orgaan van het uitvoerend secretariaat van de OSPAAAL. Het werd gepubliceerd in Cuba en enkele andere landen, o.a. in het Spaans, Engels en Frans. De Franse editie van Tricontinental werd in Parijs uitgegeven door de linkse uitgeverij Éditions Maspero, ondanks meerdere inbeslagnames en publicatieverboden door de Franse regering. Het tijdschrift bracht nieuws over de wereldwijde onafhankelijkheidsbewegingen, die nog steeds actief waren, en gaf commentaar bij actuele gebeurtenissen. Ook werden toespraken en essays van vooraanstaande revolutionairen en theoretici gepubliceerd. De Cubaanse versie van Tricontinental was verzorgd ontworpen en geïllustreerd; vaak was er ook een speciaal achterblad dat de spot dreef met Amerikaanse advertenties en dat de donkere kant van het kapitalisme onthulde. The Tricontinental Publishing House produceerde ook films, platen, en propagandaposters, die je in opgevouwen vorm kon aantreffen in elk nummer van Tricontinental. Het propagandama teriaal van OSPAAAL, hoewel vaak radicaler, was vergelijkbaar met dat van de officiële Non-Aligned-beweging en deelde dezelfde beeldtaal.