Wat bedoelen we met monocultuur? Wat motiveert identitaire of nationalistische monocultuurbewegingen die hun samenleving niet pluralistisch kunnen of willen beschouwen, niet alleen in de context van Europa maar ook wereldwijd? Kunnen we positieve of zelfs emancipatorische ambities van de monocultuur situeren? Kan een cultureel homogene maatschappij ook inclusief en transformeerbaar zijn? Wat bevindt er zich in de marge van de monocultuur, en wat wordt er niet getolereerd? Wat kan de positie van kunst zijn binnen de context van de monoculturele ideologie? Of hoe zou kunst er onder de monoculturele ideologie uit kunnen zien wanneer ze tot haar logische eindpunt wordt gevoerd? 

MONOCULTURE – OBJECTIVISME

Image000114 scan: (c) M HKA, Published by The New American Library
Ayn Rand, "The Virtue of Selfishness", 1964
Boek , 10,5 x 17,8 cm

De provocerende titel van dit boek belichaamt het kernconcept van de objectivistische filosofie: de 'ethiek van rationeel eigenbelang'. In deze verzameling artikelen pleit Rand voor een nieuwe morele code die gebaseerd is op de rationele zorg voor het eigenbelang. Volgens Rand is moraliteit een principekwestie, een 'code van zwart en wit', goed of kwaad. Ze is overtuigd van de verderfelijkheid van elke ambiguïteit: wat ze “de cultus van morele grijsheid” noemt, ziet ze als het belangrijkste symptoom van moreel verval. Ze beschouwt egoïsme als de enige redelijke ethiek en confronteert egoïsme met het idee van zelfopoffering of altruïsme, dat ze niet alleen immoreel vindt, maar absoluut onverenigbaar met vrijheid, individuele rechten en – niet in de laatste plaats – kapitalisme. Ze introduceert ook het ‘trader principle’ (handelaarsprincipe), volgens haar een ideale vorm voor elk soort vrijwillige menselijke relatie, die gebaseerd is op vrije uitwisseling, en die gunstig is voor beide partijen.