Wat bedoelen we met monocultuur? Wat motiveert identitaire of nationalistische monocultuurbewegingen die hun samenleving niet pluralistisch kunnen of willen beschouwen, niet alleen in de context van Europa maar ook wereldwijd? Kunnen we positieve of zelfs emancipatorische ambities van de monocultuur situeren? Kan een cultureel homogene maatschappij ook inclusief en transformeerbaar zijn? Wat bevindt er zich in de marge van de monocultuur, en wat wordt er niet getolereerd? Wat kan de positie van kunst zijn binnen de context van de monoculturele ideologie? Of hoe zou kunst er onder de monoculturele ideologie uit kunnen zien wanneer ze tot haar logische eindpunt wordt gevoerd? 

MONOCULTURE – OBJECTIVISME

Image00018 scan: (c) M HKA, Published by NBI Communications, Inc.
Ayn Rand, "The New Fascism: Rule By Consensus", 1965
Andere , 31,5 x 31,5 cm
Vinyl, LP

In deze lezingen bekritiseert Ayn Rand onder andere de Amerikaanse inmenging in Vietnam. Die is volgens haar onredelijk en schendt tevens de rechten van de Amerikanen, aangezien ze geen nationaal belang dient. Ze stelt ook dat de interventie onvermijdelijk zal leiden tot het afbrokkelen van het veronderstelde ideaal van 'regeren bij consensus', namelijk het onbeperkt regeren van de meerderheid. Rand waarschuwt dat een dergelijke benadering van politiek onvermijdelijk zal resulteren in “zuiver, meedogenloos, roofzuchtig, naar-de-macht-grijpend, de facto fascisme.” Volgens Rand stond het conflict tussen het individu en de staat centraal in de geschiedenis van de mensheid, “of het nu het individu is tegen het feodalisme, of tegen de absolute monarchie, of tegen het communisme of het fascisme of het nazisme of het socialisme of de verzorgingsstaat."