Wat bedoelen we met monocultuur? Wat motiveert identitaire of nationalistische monocultuurbewegingen die hun samenleving niet pluralistisch kunnen of willen beschouwen, niet alleen in de context van Europa maar ook wereldwijd? Kunnen we positieve of zelfs emancipatorische ambities van de monocultuur situeren? Kan een cultureel homogene maatschappij ook inclusief en transformeerbaar zijn? Wat bevindt er zich in de marge van de monocultuur, en wat wordt er niet getolereerd? Wat kan de positie van kunst zijn binnen de context van de monoculturele ideologie? Of hoe zou kunst er onder de monoculturele ideologie uit kunnen zien wanneer ze tot haar logische eindpunt wordt gevoerd? 

MONOCULTURE – OBJECTIVISME

Image000113 scan: (c) M HKA, Published by The New American Library
Ayn Rand, "Capitalism: The Unknown Ideal", 1967
Boek , 10,6 x 17,8 x 2 cm

Rand stelt dat het kapitalisme “een sociaal systeem is dat gebaseerd is op de erkenning van individuele rechten, inclusief eigendomsrechten, waarin alle eigendom privébezit is.” De enige functie van de regering in de kapitalistische samenleving is de bescherming van individuele rechten door “fysiek geweld uit menselijke relaties” te bannen. Rand beschouwde het kapitalisme als het enige morele sociale systeem, en het enige dat elk individu in staat stelt zijn potentieel volledig te realiseren. Volgens Rand was het echter een ideaal dat nog bereikt moest worden. Het boek, een bundeling essays die ze over de jaren schreef,  biedt een rechtvaardiging van het kapitalisme en probeert een beeld te geven van de ware betekenis, geschiedenis, economische functie en moraliteit van het kapitalisme. Rand is een fervent criticus van het socialisme en de verzorgingsstaat, en betoogt dat een politiek en economisch systeem dat de regering de bevoegdheid geeft om de hele economie te plannen, geen financiële zekerheid garandeert, maar slechts “het afdalen van de hele natie tot een niveau van ellendige armoede.” Rand concludeert dat kapitalisme alleen kan worden bereikt door altruïsme te verwerpen en het bestaansrecht van de mens omwille van zichzelf te verdedigen.