Wat bedoelen we met monocultuur? Wat motiveert identitaire of nationalistische monocultuurbewegingen die hun samenleving niet pluralistisch kunnen of willen beschouwen, niet alleen in de context van Europa maar ook wereldwijd? Kunnen we positieve of zelfs emancipatorische ambities van de monocultuur situeren? Kan een cultureel homogene maatschappij ook inclusief en transformeerbaar zijn? Wat bevindt er zich in de marge van de monocultuur, en wat wordt er niet getolereerd? Wat kan de positie van kunst zijn binnen de context van de monoculturele ideologie? Of hoe zou kunst er onder de monoculturele ideologie uit kunnen zien wanneer ze tot haar logische eindpunt wordt gevoerd? 

MONOCULTURE – THE OBJECTIVIST

Image00005 %282%29 scan: (c) M HKA, Published by The Objectivist Inc.
Ayn Rand ed., "The Objectivist", 1971
Tijdschrift , 21,5 x 14 x 1,1 cm

In de jaren zestig begon Ayn Rand non-fictie te schrijven en werkte ze de ideeën uit die ze in haar romans had uiteengezet en samengevat onder het begrip 'objectivisme'. Van 1962 tot 1976 schreef ze opeenvolgend voor drie tijdschriften. Rand, een zeer productieve auteur, gaf commentaar op belangrijke culturele gebeurtenissen en schetste, vanuit haar objectivistisch perspectief, enkele negatieve trends. Ze beschouwde de filosofie als een onmisbare gids voor de wereld en behandelde allerlei onderwerpen. Er waren ook boekrecensies, een vraag-en-antwoordsectie, af en toe redactionele stukken over de verspreiding van het objectivisme, en een kalender met komende evenementen zoals lezingen en radio- en tv-programma's met Rand en haar medewerkers. Rand stelde ook een lijst op met boeken die volgens haar van bijzonder belang waren voor aanhangers van het objectivisme. De tijdschriften moesten haar lezers helpen 'relevante kennis op te doen'.