Wat bedoelen we met monocultuur? Wat motiveert identitaire of nationalistische monocultuurbewegingen die hun samenleving niet pluralistisch kunnen of willen beschouwen, niet alleen in de context van Europa maar ook wereldwijd? Kunnen we positieve of zelfs emancipatorische ambities van de monocultuur situeren? Kan een cultureel homogene maatschappij ook inclusief en transformeerbaar zijn? Wat bevindt er zich in de marge van de monocultuur, en wat wordt er niet getolereerd? Wat kan de positie van kunst zijn binnen de context van de monoculturele ideologie? Of hoe zou kunst er onder de monoculturele ideologie uit kunnen zien wanneer ze tot haar logische eindpunt wordt gevoerd? 

MONOCULTURE – BRUNSWIK

0001 scan: (c) M HKA, Published by Harvard University Press
Else Frenkel-Brunswik, "Environmental Controls and the Impoverishment of Thought", 1954
Boek , 14,7 x 21,5 x 3 cm

In maart 1953 vond aan de American Academy of Arts and Sciences in Boston een belangrijke conferentie over totalitarisme plaats. Veertig denkers uit verschillende landen namen deel, waaronder Hannah Arendt en Else Frenkel-Brunswik. De conferentie had als doel om de aard, de oorsprong, de sterktes en de zwaktes van moderne totalitaire dictaturen te onderzoeken. De deelnemers ventileerden er andere en soms zelfs totaal tegengestelde meningen en ook de controverse werd niet geschuwd. Een belangrijke discussie waar onder andere Carl J. Friedrich, editor van de publicatie, zich in mengde was de vraag of het moderne totalitarisme gelijkgesteld kon worden aan oudere vormen van tirannie, of behandeld moest worden als historisch uniek. In ‘Environmental Controls and the Impoverishment of Thought’ gaat Frenkel-Brunswik dieper in op de anti-intellectuele tendensen en de houding tegenover wetenschap binnen Nazi-Duitsland en de Sovjet-Unie.