Wat bedoelen we met monocultuur? Wat motiveert identitaire of nationalistische monocultuurbewegingen die hun samenleving niet pluralistisch kunnen of willen beschouwen, niet alleen in de context van Europa maar ook wereldwijd? Kunnen we positieve of zelfs emancipatorische ambities van de monocultuur situeren? Kan een cultureel homogene maatschappij ook inclusief en transformeerbaar zijn? Wat bevindt er zich in de marge van de monocultuur, en wat wordt er niet getolereerd? Wat kan de positie van kunst zijn binnen de context van de monoculturele ideologie? Of hoe zou kunst er onder de monoculturele ideologie uit kunnen zien wanneer ze tot haar logische eindpunt wordt gevoerd? 

MONOCULTURE – EUGENETICA (Verenigd Koninkrijk)

2020 monoculture photo m hka cc 10 eugenics2 image: (c) M HKA, Published by Cassel and Company
G.K. Chesterton, "Eugenics and Other Evils", 1922
Boek , 14.5 x 20.7 x 3.6 cm
ink, paper

Chesterton was een Engelse schrijver, een christelijke apologeet en een fervent tegenstander van eugenetica. Hij was geengageerde in zowel het politieke debat en het publiek activisme. Zijn boek is een belangrijk maar zeldzaam voorbeeld van de anti-eugenetische essays die in die tijd in Groot-Brittannië circuleerden. Chesterton viel de eugenetica aan op het moment dat Groot-Brittannië op weg was naar de invoering van een eugenetische wetgeving tegen 'zwakzinnigen' (feeble-minded). Hij voorspelde dat de eugenetica misbruikt zou worden en ingezet als middel om de armen te onderdrukken. Hoewel Chesterton vanwege zijn ideeën als irrationeel werd weggezet, had het boek toch een aanzienlijke invloed op het Britse parlement. Zo werd in 1913 de Mental Deficiency Act, die de institutionele behandeling op het oog had van mensen die als 'zwakzinnig' werden beschouwd, aangenomen. Maar de daaropvolgende oproepen om het wetsvoorstel te wijzigen en er een verplichte sterilisatie in op te nemen, sloegen nooit in. Ondanks het feit dat de eugenetische beweging in Groot-Brittannië ontstond, werd eugenetica-wetgeving zoals die in de Verenigde Staten, en later in Duitsland, nooit doorgevoerd in Groot-Brittannië.