Wat bedoelen we met monocultuur? Wat motiveert identitaire of nationalistische monocultuurbewegingen die hun samenleving niet pluralistisch kunnen of willen beschouwen, niet alleen in de context van Europa maar ook wereldwijd? Kunnen we positieve of zelfs emancipatorische ambities van de monocultuur situeren? Kan een cultureel homogene maatschappij ook inclusief en transformeerbaar zijn? Wat bevindt er zich in de marge van de monocultuur, en wat wordt er niet getolereerd? Wat kan de positie van kunst zijn binnen de context van de monoculturele ideologie? Of hoe zou kunst er onder de monoculturele ideologie uit kunnen zien wanneer ze tot haar logische eindpunt wordt gevoerd? 

MONOCULTURE – NAZITENTOONSTELLINGEN

Image00003 scan: (c) M HKA, Published by Deutsche Volksverlag
Dr. Adolf Dresler, "Deutsche Kunst und entartete "Kunst": Kunstwerk und Zerrbild als Spiegel der Weltanschauung", 1938
Boek , 15.4 x 20.5 x 0.8 cm
paper, ink

Deutsche Kunst und entartete 'Kunst': Kunstwerk und Zerrbild als Spiegel der Weltanschauung (Duitse kunst en ontaarde 'kunst': kunstwerk en karikatuur als spiegel van de wereldbeschouwing) verscheen in 1938, precies een jaar na de opening van de beruchte tentoonstelling Entartete Kunst. Het boek is een typisch voorbeeld van de nazikritiek op modernistische kunst, waarbij expressionistische en abstracte werken tegenover Duitse werken, die beantwoorden aan de nazikunstpolitiek, worden geplaatst. De door de auteur veroordeelde kunst komt uit de lijst met 'ontaarde kunstwerken' die op de gelijknamige expo werden gepresenteerd. De illustraties in het boek zijn gerangschikt volgens onderwerp. Bedoeling is de lezer het verschil te laten zien tussen dubbelzinnige modernistische creaties, die altijd aanvullend commentaar vereisen, en 'echte' Duitse kunstwerken, die volgens de auteur geen uitleg behoeven en 'het Duitse volk onmiddellijk de ervaring van echte kunst verschaffen'.