Wat bedoelen we met monocultuur? Wat motiveert identitaire of nationalistische monocultuurbewegingen die hun samenleving niet pluralistisch kunnen of willen beschouwen, niet alleen in de context van Europa maar ook wereldwijd? Kunnen we positieve of zelfs emancipatorische ambities van de monocultuur situeren? Kan een cultureel homogene maatschappij ook inclusief en transformeerbaar zijn? Wat bevindt er zich in de marge van de monocultuur, en wat wordt er niet getolereerd? Wat kan de positie van kunst zijn binnen de context van de monoculturele ideologie? Of hoe zou kunst er onder de monoculturele ideologie uit kunnen zien wanneer ze tot haar logische eindpunt wordt gevoerd? 

MONOCULTURE – CONGRESS FOR CULTURAL FREEDOM

Image000101 scan: (c) M HKA
Encounter (Vol. 1, no. 1, October 1953), 1953
Tijdschrift
paper, ink

Encounter, een maandblad voor literatuur, kunst en politiek, uitgegeven door het Congress of Cultural Freedom (CFF), was een zeer populair tijdschrift. Het werd in 1953 in het Verenigd Koninkrijk opgericht door de Engelse dichter Stephen Spender en de Amerikaanse journalist Irving Kristol, die vaak wordt omschreven als de 'peetvader van het neoconservatisme'. Encounter publiceerde het werk van een breed scala aan internationale schrijvers, dichters, critici, filosofen en journalisten langs beide zijden van het IJzeren Gordijn. Toch was de politieke column uitgesproken anticommunistisch en anti-neutralistisch, met onder andere brede steun voor het Amerikaanse buitenlandse beleid en de Amerikaanse geopolitieke belangen.