Wat bedoelen we met monocultuur? Wat motiveert identitaire of nationalistische monocultuurbewegingen die hun samenleving niet pluralistisch kunnen of willen beschouwen, niet alleen in de context van Europa maar ook wereldwijd? Kunnen we positieve of zelfs emancipatorische ambities van de monocultuur situeren? Kan een cultureel homogene maatschappij ook inclusief en transformeerbaar zijn? Wat bevindt er zich in de marge van de monocultuur, en wat wordt er niet getolereerd? Wat kan de positie van kunst zijn binnen de context van de monoculturele ideologie? Of hoe zou kunst er onder de monoculturele ideologie uit kunnen zien wanneer ze tot haar logische eindpunt wordt gevoerd? 

MONOCULTURE – REAGAN

Image0001512 scan: (c) M HKA, Published by Thomas Productions
Ronald Reagan, "Freedom's Finest Hour", 1967
Andere , 31.4 x 31.4 cm
vinyl, LP

Freedom's Finest Hour werd oorspronkelijk gepresenteerd in december 1966 als tv-documentaire op Amerikaanse televisiezenders. Al snel werd een aangepaste versie van Reagans tv-commentaarstem op lp uitgebracht. Met zijn bekende eloquentie vertolkt Reagan een kolonist uit Boston die het verhaal vertelt van de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog en de ratificatie van de grondwet. De gepassioneerde vertelling wordt op de achtergrond vergezeld van een meeslepende track die voor de nodige dramatiek zorgt. Alles staat ten dienste van het aanwakkeren van een gevoel van trots voor Amerika en de grondwet: “iets waar elke mens recht op heeft tegenover elke regering op aarde.” Dit is de boodschap die Reagan via het personage van “deze gewone burger uit Boston, deze gewone man” overbrengt aan “elke gewone man van zijn tijd.