Wat bedoelen we met monocultuur? Wat motiveert identitaire of nationalistische monocultuurbewegingen die hun samenleving niet pluralistisch kunnen of willen beschouwen, niet alleen in de context van Europa maar ook wereldwijd? Kunnen we positieve of zelfs emancipatorische ambities van de monocultuur situeren? Kan een cultureel homogene maatschappij ook inclusief en transformeerbaar zijn? Wat bevindt er zich in de marge van de monocultuur, en wat wordt er niet getolereerd? Wat kan de positie van kunst zijn binnen de context van de monoculturele ideologie? Of hoe zou kunst er onder de monoculturele ideologie uit kunnen zien wanneer ze tot haar logische eindpunt wordt gevoerd? 

MONOCULTURE – APARTHEID

Image000088 scan: (c) M HKA
Op die Horison. Kwartaalblad van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in Suid-Afrika,
Tijdschrift , 15.5 x 24.1 x 0.3 cm
ink, paper

De Nederduitse Gereformeerde Kerk, de oudste kerkgemeenschap in Zuid-Afrika, steunde het apartheidsbeleid openlijk. In 1997 pleitte ze voor de waarheids- en verzoeningscommissie in Zuid-Afrika schuldig voor haar aandeel in de apartheid.

“De Bijbel leert dat God raciale apartheid wilde en dat wij als christenen deze verordening van God niet naast ons neer mogen leggen. Vandaar ook ons recht om ons eigen ras en geestelijk erfgoed puur te houden.”

Prof. Dr. J.H. Kritzinger, ‘Rasse-apartheid in die Lig van die Skrif’ (Raciale apartheid in het licht van de Schrift) in Op die Horison, maart 1947